En na een paar sombere donkere en vooral winderige dagen zagen we hier eindelijk weer wat zon. Heerlijk zo werken achter mijn machientjes zonder dat er extra lampen aan moeten. De feestdagen zijn voorbij, het snoepen ook en dan zie je in veel winkel weer de lijnproducten liggen. Ik begin er niet meer aan. Elke keer weer patronen aanpassen, mij te veel werk. Gewoon even een paar weken opletten met eten en niks meer tussendoor dan is het oude gewicht snel weer terug. De jurk die ik heel graag wilde maken uit Knip februari 2010 had ik al eens gemaakt (een maat groter) en ook net voor de feestdagen af.

Gevolg…………deze paste niet meer en moet ik wat vermaken. Nu ben ik dezelfde jurk nogmaals aan ’t maken in de juiste maat maar van een heel andere stof. Mooie dunne vilt-wol met grappige tekeningen erop. Wat kan een stofje toch doen. Zo heel anders dan de vorige jurk. Ik ben toch zo blij met mijn paspop. Ik kan precies zien waar er ingenomen of uitgelegd moet worden zonder steeds te hoeven passen. En natuurlijk een bijpassend vest gekocht want zo met blote armen is toch net even te koud.

De zwart/witte tuniekblouse (december 2011 patroon 6) is net na de Kerst afgemaakt. Het leuke is dat deze wat stretch in de stof heeft zodat ik geen probleem heb met aantrekken. Er moest een rits aan de zijkant in maar die heb ik weggelaten. Ik kan iedereen aanraden om deze blouse van verschillende stofjes te maken. Het effect is steeds weer anders.

Uit de stapel stofjes die ik laatst bij het Stoffenspektakel heb gekocht, heb ik een mooie lap gehaald om de jurk nr 12, uit november 2011 te maken. Gisteren nog in de stromende regen over de markt gelopen om een rekbare voering te kopen. Ik leek wel gek. Als ik had geweten dat het vandaag zo mooi weer zou zijn……….maar ach waarschijnlijk kwam ik dan ook weer met een stapel stofjes thuis. En er past nu helemaal niks meer in de bak dus eerst maar wat maken.

Die regenachtige dagen zijn ook nog ergens anders goed voor. Uitzoeken van materiaal waarvan je denkt ‘dat gebruik ik nooit meer’. Opruimen heet dat hier. En goed ook! Een nieuwe kleine bak gekocht om hier de afvalstofjes te bewaren. Te klein om er iets uit 1 stuk van te maken maar net te groot om weg te gooien. Ik heb al heel wat gecombineerd uit deze dingen en het is altijd weer apart om te zien. Die bak had ik gewoon ook groter moeten kopen!! Een doos met linten, kantjes, knopen, klittenband ook gelijk maar uitgezocht. Bij Gamma zo’n kastje gekocht met laatjes die eigenlijk voor schroeven etc bedoeld zijn maar ook natuurlijk om knoopjes te sorteren. Overigens is zo’n bak met laatjes een enorme uitdaging voor een kind van 2. Zodra ze hier is, is het gelijk ‘oma mag ik met de knoopjes spelen’. Waarna ik haar optil en op de werktafel zet. Heel interessant hoor die gekleurde dingen. Klosjes garen krijgen ook een beurt en worden door dit kleine mevrouwtje keurig op kleur gesorteerd. Het is alsof ik zo’n 25 jaar terugblik naar mijn eigen kinderen.