De fake-fur jas van mijn stiefoma moest er dan toch echt aan geloven. Het model, een veel te grote A-lijn, past naar enig onderzoek absoluut niet bij mijn lichaam; hulde aan de boeken van Trinny & Susannah met hun 12 verschillende lichaamsvormen. Voorheen had ik wel eens iets gelezen over de vrouwelijke lichaamsvormen en de verschillende manieren van kleden. Wat ik niet wist is dat er zo’n uitgebreid boek over geschreven kon worden! (Ik werk al zo’n 4 jaar in de mode, weliswaar als bijbaantje, maar kledingadvies geven zat altijd in mijn “takenpakket”.) Des te meer reden om het boek aan te schaffen en de info eruit te halen die handig is voor het naaien van mijn eigen kleding (welk model past goed bij mijn lichaamsvormen en welke kan ik beter aan mij voorbij laten gaan) en het in de praktijk te brengen tijdens mijn werk. Conclusie van al die lichaamsvormen is dat ik nergens precies onder val en waarschijnlijk zelf toch het beste weet wat ik mooi vind. Maar wel leuk om iets over te lezen. Kijk hier voor een samenvatting van de verschillende lichaamsvormen. Enjoy!

Maar goed, laten we terug gaan naar de fake-fur jas. Voor mij werd het ontwerp een kort jasje die net in mijn taille valt. Mijn taille is smal dus een goed punt om te accentueren lijkt me. Na het lostornen/knippen van alle delen van de jas , wat nogal een rotzooi veroorzaakte met al die haren, ben ik gaan meten. De jas moest alleen smaller en korter worden, de schouders en hals waren al redelijk passend. Wat een gedoe achter de naaimachine! De stof is natuurlijk heel dik met al dat haar. Toen ik het eenmaal af kon werken achter de lockmachine had ik de ergste rotzooi achter de rug. Op naar het afwerken en het leukste gedeelte, de voering er met de hand in zetten. Het echte handwerk. De voering had ik gekocht op de stoffenmarkt in Amsterdam Osdorp die vorige maand plaats vond. Een donker blauwe stof met Chinese print, heel zoet.

.

.

.

.

.

.

Naast de leuke werkzaamheden voor mezelf, ben ik ook veel bezig met het huiswerk voor mijn opleiding. Ik vind het heerlijk om achter de naaimachine te kruipen en mijn eigen getekende lijfje op halve schaal tot een driedimensionaal ontwerpje te ontwikkelen. Zo heb ik afgelopen weken geleerd om met een radarwieltje te calqueren, hoe handig is dat?! De lijn drukt door op de stof en stikken maar! Grote kans dat alles in een keer goed gestikt wordt. Het kost wat meer tijd, maar het resultaat is in mijn geval des te beter. Zie hier het resultaat.

Mijn derde project van deze maand is een rok. Voor school moeten we een rok ontwerpen op eigen maat. Het ontwerp mag uit een tijdschrift zijn maar ook zelf bedacht. Ik had een tijd geleden een mooie rok gezien in een tijdschrift en wilde die dolgraag namaken. Dit is mijn kans; ik heb de rok al getekend en geknipt! In mijn volgende blog hierover meer. En… Ik ga een aantal dagen naar Antwerpen. Jeej, modemuseaum here I come! Tot mijn volgende blog!

Groetjes