De knip en ik, wij gaan al jaaaren terug. Mijn moeder naaide kleren voor ons in de tijd dat dat nog echt niet cool was. Kleding was duur en zelf naaien deed je alleen om geld te besparen. Ook was de smaak van mijn moeder niet echt de mijne: mijn communie jurk kwam vast uit de knippie (ik sta rechts voor, in die blauw/wit gebloemde overgooier). Maar ik vond jurken STOM! Had mijn moeder me maar niet van dat jongensachtige korte haar moeten geven …. Gelukkig stonden er ook knuffels in de knip. Mijn eerste herinnering aan naaien is dat ik ooit nog een nacht bijna niet geslapen had omdat ik wist dat mijn moeder bezig was een knuffel te maken die GROTER WAS DAN IKZELF! Ik was zo nieuwsgierig… in de ochtend lag er een groen-wit gestreepte hond voor me klaar, ik was er dolgelukkig mee. En het leeuwen-speelkussen van borg, dat volgens mij officieel een geschenk van Sinterklaas was, staat me ook nog helder voor de geest.
Als puber wilde ik eigenlijk punk zijn, maar dat mocht niet van mijn moeder. Natuurlijk wilde ik zelf beslissen wat ik droeg en onder mijn supervisie maakte ons mam een stoer rood/zwart geblokt kort jasje, wat nog steeds tot mijn standaard garderobe behoort al komt het nu van de WE. Op dinsdag was het stoffenmarkt in Woensel en als er weer leuke stoffen waren gescoord bladerde ik de stapel oude knips door op zoek naar een passend patroon. Mijn eerste zelfgemaakte kledingstuk is een blauw/wit batik bloesje geweest. Zonder manchetten (te moeilijk) en moeders maakte de knoopsgaten. En kijk, ik vond nog een foto.

Toen ik zwanger was van mijn tweede kind ben ik zelf weer begonnen met naaien, dus kreeg ik weer van mijn moeder een stapel knippie babies om iets uit te zoeken. Leuk, maar ik snapte er geen snars van. Zonder naaiervaring zijn de omschrijvingen gewoon te moeilijk, ook al doen ze nog zo hun best met uitleg tekeningen enzovoort. Mijn eerste geslaagde projecten zijn gemaakt met de patronen van Farbenmix: stap voor stap foto’s er bij, dan lukte het wel. Maar dat is een prijzige hobby en met de ervaring steeg ook het begrip voor de naaihandleiding uit de knip.
Inmiddels bladert mijn dochter van 6 door de stapels knippies om uit te zoeken wat ze wil en is de cirkel weer rond. Dat vind ik mooi : )