Voor de verjaardag van mijn vriend wil ik een baseball tas maken van leer. Maar waar vind je een patroon voor een mooie, stoere tas die ook niet te ingewikkeld is om te maken? Het is immers de eerste keer dat ik een tas ga maken dus laten we niet meteen te hard van stapel lopen. Veel knipmodes en andere tijdschriften later had ik nog geen patroon. Dan proberen zelf iets te tekenen en hopen dat het meteen goed gaat; leer kun je maar een keer stikken, omdat die gaatjes van het stikken zichtbaar blijven en dat zou zonde zijn. Nadat ik wat inspiratie heb opgedaan uit modebladen ging ik zelf aan de slag.

Zoals ik in mijn vorige blog al vertelde ben ik onder andere bij de Noordermarkt geweest om te kijken naar geschikt leer voor de tas. Leer is erg duur, vooral als je een beetje mooie kwaliteit wilt hebben. Na vele winkels en marktjes af te zoeken kreeg ik een sms’je van een vriendin. Zij had nog een oude bank staan en ik mocht het leer eraf halen voor de tas van mijn vriend. Of dat me wat leek? Natuurlijk!! Een aantal dagen later hadden we bij haar thuis afgesproken en zijn we met scharen en messen de bank te lijf gegaan om het leer zo goed mogelijk en in grote, bruikbare stukken eraf te halen. Het is een prachtige kleur en kwaliteit, donkerbruin zadelleer. De bank was doorgestikt met cognackleurig garen wat erg mooi uit kwam; meteen een idee voor de afwerking van de tas!

Na het knippen van het leer moest het meteen goed gestikt worden. Het leer kun je niet spelden, omdat er dan ook gaatjes in komen die je kunt blijven zien. Op goed geluk stikken dus. Voor mijn 20ste verjaardag heb ik een goede Pfaff naaimachine van mijn moeder gekregen dus ik ging ervan uit dat het wel moest lukken. Na het bonken van de machine, het scheef stikken van het leer en een gebroken naald moest ik toch echt iets anders verzinnen. Mijn tante (zij heeft ook een handwerkwinkeltje gehad) kwam met het idee om het leer te stikken met een stretch naald. Ze had er goede ervaring mee, mij klonk het nog een beetje raar in de oren (waarom bestaan er dan speciale leernaalden?), maar proberen kan altijd. En ja hoor, mijn machine stikte het leer veel beter! Totdat ik op het punt stond dat er 6 lagen leer gestikt moesten worden.. Aan de zijkant van de tas wilde ik dubbele lussen hebben, zodat ik er nog een schouderband aan kan maken. Daar was mijn machine het niet helemaal mee eens en de volgende naald beet zich zo stevig vast in het leer dat ik hem uit de machine moest halen en met een tang uit het leer heb verwijderd. Dan maar de schoenmaker lief aankijken en vragen of hij voor mij dat kleine stukje op zijn machine wil stikken.

Diezelfde week was ik bij mijn opa en oma en heel toevallig had mijn opa nog een oude schoenleermachine staan. Daar moest het wel mee lukken zei hij. Mijn moeder en ik dat ontzettend zware ding in de auto getild en ’s avonds samen geprobeerd; het was nog zo’n heel oud ding, waarbij je aan een rad moest draaien en het voetje de goede kant op moet duwen. Maar het lukte!! Het kon alleen nog maar beter gaan, de rest van de afwerking moest makkelijk lukken op mijn eigen machine. Om de tas helemaal af te maken heb ik een voering gemaakt van katoen met krantenstof print.
Het was een werk, maar uiteindelijk ben ik heel blij met het eindresultaat! En nog belangrijker, mijn vriend vind de tas helemaal geweldig en ik heb al veel leuke reacties gekregen.