Ik heb vandaag tussen alle bedrijven door nog even tijd genomen om een blik op de televisie te werpen. Tijdens het kijken kwam er een onderwerp voorbij wat mijn aandacht trok. Het ging over naaien bij jongeren. Het blijkt dat naaien ontzettend populair is vanwege de economische crisis. Natuurlijk zat ik aandachtig te luisteren.

Ik ben zelf van de generatie dat mijn moeder nog achter de naaimachine kleding zat te maken voor haar kinderen. Ik heb altijd graag meegekeken, zeker met het patroontekenen, en daar heb ik veel van geleerd. Ik heb zelf ook wel eens achter de naaimachine gezeten om eens wat te proberen, maar natuurlijk gaat dat nooit in één keer zonder slag of stoot. Het is een leerproces. Helaas is mijn zin in handwerken zoals breien, haken en naaien op de lagere school niet gestimuleerd, ik raakte eerder gedemotiveerd. Gelukkig is het later allemaal goed gekomen en ben ik zelfs de modevakschool gaan doen en heb inmiddels een klein winkeltje aan huis met handwerkartikelen en sinds ruim een jaar een webshop.

Toch verbaasd het me dat er geen handwerklessen meer op lagere scholen worden gegeven.
Samen met mijn moeder vermaken wij ook kleding, zoals het korter maken van broeken, mouwen van jassen en nog veel meer. Maar wat wij ook regelmatig langs zien komen zijn kledingstukken waar bijvoorbeeld een knoop vanaf is. Ik kan me voorstellen dat het lastig is om een rits in een broek te vervangen, dat vereist toch wel enige naaitechniek, maar het aanzetten van een knoop is toch niet zo moeilijk? Dat is in zo’n geval mijn eerste gedachte.

Toch blijkt het voor een bepaalde groep mensen wel lastig te om een knoop aan te zetten, dat heb ik inmiddels wel geleerd in al die jaren dat ik in mijn winkeltje werkzaam ben. Ik veroordeel wat dat betreft niemand en ben er des te meer van overtuigd dat ieder zijn vak heeft en de daarvoor de benodigde kennis en vaardigheden beheerst. Ik ook. Ik ben daarom ook verschrikkelijk trots op het feit dat ik mezelf kleermaker mag noemen en dat ik, in mijn ogen, het mooiste vak ter wereld beoefen. Dit vak is namelijk veelzijdig, het omvat niet alleen het maken van kleding, maar ook de omgang met mensen, technisch inzicht en in 3D kunnen denken, kijken naar mensen en de positieve kanten van een mens benadrukken. Kortom; er komt veel meer bij kijken dan dat men zou denken.

Maar goed…voordat ik té lyrisch word; ik wil via dit stuk tekst (deze keer zonder foto’s) pleiten dat  kinderen weer de kans krijgen om op de basisschool kennis te maken met het werken met de handen. Het is niet alleen goed om je hoofd in dat opzicht eens rust te geven, of liever gezegd, op een andere manier te belasten dan alleen leren, opnemen en produceren. Het is daarnaast ook nog eens goed voor de motorische ontwikkeling en het verbeteren van de concentratie.
En als er uiteindelijk kansen ontstaan om deze vaardigheden door te ontwikkelen gaat er een wereld met nieuwe mogelijkheden open, daar ben ik van overtuigd.

Annemarlies