November zijn we ondertussen al. Het is een cliché maar de tijd vliegt echt.
Het nieuwe schooljaar is al twee maanden ver, niet enkel voor de kindjes, ook onze klas is half september weer gestart en waar er vorig jaar nog gevreesd werd dat de richting mode en creatie ten dode was opgeschreven, zijn nu alle cursussen vol. Er zijn zelfs al wachtlijsten! Joepie, we zijn weer hip.
In september is er ook traditioneel het  stoffenspektakel in Gent. We waren voorbereid dit jaar. Met ons tweetjes (Marlies en ik) trokken we er naartoe, met een kleine trolley op wieltjes. Dat valiesje zat tsjokvol, en de dag was nog niet eens om. Wat een keuze ook: stoffen, fournituren, patronen, …
Eerlijkheidshalve moet ik ook bekennen dat er bij ons, in Vlaanderen, maar weinig keuze in fournituren is, voor stof, daarentegen weet ik wel enkele leuke adresjes.
In Temse is er een winkeltje (Modestoffen Clays: www.stoffenclays.be ), niet heel groot, maar steeds aanwezig op de spektakels, met een zalige keuze aan tricot én met bijna alle stoffen die je in Knippie ziet. Ik was verloren, het kleedje met de Babouchka’s uit de laatste knippie bijlage (Knippie special bij het herfstnummer), dat moest en zou ik hebben. Beetje tricot maar vooral heel zacht en warm. Een mooie jurk die eigenlijk ook een beetje stoer is én die zakken heeft! (Al weet ik nooit wat ik in de zakken van de dochter aantref, vorige zomer heb ik er zelfs vers zoutdeeg uitgevist.)

Het patroon overnemen gaat vlot, ik heb hem lichtjes aangepast: het lijfje heb ik wat verlengd en ook de rokstroken zijn iets breder, aangezien de dochter nogal lang is en niet zo breed komt dit wel van pas.
Al had ik, in al mijn enthousiasme, één ding over het hoofd gezien: de ruches.  Dunne, lange lapjes stof rolzomen, fronsen en dan proper ertussen proppen, daar heb je veel geduld voor nodig. Een mooie oefening dus.
 Aan het uiteinde van elke mouw komt er één, en ook de kap is met zo’n strookje afgewerkt.
De rokdelen gaan ook onder de rolzoom en worden netjes gefronst. De laatste twee ruchen zitten in het voorpand, op schouderhoogte, maar die heb ik er netjes uitgelaten. Te is en blijft te, aangezien mijn portie geduld er ver door was voor deze editie.
Er is wat werk ingekropen, vooral prutswerk dan. Maar het resultaat mag er zijn. Al denk ik volgende keer wel twee keer na voor ik aan ruches begin.
 En nu we toch met winterstofjes bezig zijn, de volgende patroon ligt ook al klaar: een recht kleedje, maar opnieuw in zachte fleece tricot. Al twijfel ik over de opgestikte zakjes…

Zachte groetjes,
Katleen