Of was het nu tijd en plaats. De volgorde blijft eigenlijk een beetje willekeurig. Maar ze staan wel alle twee op mijn verlanglijstje.

Een plaatsje waar ik alles netjes samen kan stockeren en bovenal, waar ik mijn maaksels kan laten liggen, voor even. Nu moet u weten dat ik vooral de keukentafel in beslag neem, en soms ook wel is de grote eettafel. Momenteel heb ik twee machines in gebruik, mijn moeders naaimachine logeert bij mij, daar staat immers een tricotsteek op die ik zelf niet heb, maar dat machientje kan dan weer geen spoeltjes meer draaien.
Dus, de patroon teken ik aan de grote tafel (of soms op de grond), knippen gebeurt aan diezelfde tafel, maar spelden, stikken en afwerken doe ik in de keuken, omdat ik daar meer stopcontacten heb, of toch ook omdat het daar warmer is. Kan je je voorstellen hoe het eruitziet als ik aan een jurkje of broek bezig ben? En tussendoor moet er gekookt en gegeten worden, dan moet de tafel vrij, uiteraard. Dan verdwijnen de machientjes naar hoekjes en kantjes, wat stof hier, een patroon en boekje daar, overal vind je dan wel iets. Daar is vooral lief heel blij mee.

 Een pittig detail is dat ik niet enkel grote werken maak. Ik borduur ook graag, of quilten, of breien. Mijn laatste afgewerkt stuk is een prachtige zwart blinkende sjaal voor de feestdagen. En eigenlijk is het een eenvoudig concept: één bol geeft één sjaal. Een paar (drie eigenlijk) avondjes breien en hij is af, mijn eerste stuk voor de komende feestdagen (in zwart/zilver maar bestaat ook in goud/wit).

 Alleen liggen die kleine projectjes ook in de woonkamer. Daarbovenop zijn er mijn magazines en de handwerkboeken, die ik af en toe  raadplaag, dus echt ver mogen die ook niet liggen. De nieuwste aanwist is een oud boek, maar vol prachtige basistechnieken en patronen. Die mag dus niet verdwijnen naar een hoekje van de kast.
 De volgende op mijn verlanglijstje: tijd. Ik heb een gezin, een baan,  een huishouden, een beetje een sociaal leven en hobby’s. Om dat alles te combineren heb ik tijd nodig, soms meer dan er beschikbaar is. Een pauzeknop om heel even, een uurtje maar, de klok uit te schakelen. Of een extra uurtje per week (per dag mag ook, maar dan lijkt het misschien wat hebberig). Gewoon wat extra tijd om te prutselen en te maken waar ik zin in heb. Moest iemand een middeltje vinden, laat maar komen dan…

 Bij deze komen we zowat aan de laatste van 2011. Om af te sluiten wil ik, hoe cliché ook, graag iedereen een mooi eindejaar wensen, met de invulling die je er zelf wil aangeven. Spetterend, uitbundig, eenvoudig, rustig of … het weze u gegund!

Warme, blinkende groetjes en tot in 2012!
Katleen