De scholen zijn weer begonnen! Op Aruba ging alles afgelopen week van start; nieuwe klas, nieuwe leerlingen, nieuwe docenten. Elke zomer is er een grote wisseling van mensen die komen en gaan van ons dushi eiland.
Mariniers van de kazerne in Savaneta vormen een belangrijke groep hierin. Met 1 of 3-jaarscontracten bouwen ze een tijdelijk leven op na een vaak onregelmatig leven in Nederland. De uitzendingen naar oorlogsgebieden vanuit Nederland eisen hun tol en op Aruba lijkt wat rust en meer ‘quality time’ te komen voor de gezinnen.

Er zijn zogenaamde marinewijken waarin de werknemers dicht bij elkaar wonen. Zodoende ontstaan er hechte groepen van de zg. mariniersvrouwen die samen sporten of andere cursussen volgen. Op het eiland organiseert de marine speciale activiteiten voor haar werknemers. Zo is er op 2 september de jaarlijkse activiteiten-informatiedag. Sportclubs, goede doelen en creatieve organisaties mogen een kort praatje houden en hun aanbod etaleren. Dit jaar zijn Francien en ik ook van de partij om de naaiworkshops te promoten.

Dus ben ik deze weken niet alleen druk bezig voor de aankomende naaiworkshops , maar ook voor de informatieochtend. Er moeten flyers komen en  voorbeelden van wat ze gaan maken tijdens de workshops. Hopelijk zullen er veel mensen inschrijven voor het nieuwe lesprogramma van oktober!

De mariniersvrouwen zijn niet de enige potentiele cursisten. Op het eiland zijn veel moeders die doorgaans fulltime werken. In de avond zoeken ze wat ontspanning en tijd voor zichzelf. Zo hebben we veel juffen in de les. Ik ben elke keer weer blij verrast door de grote creativiteit die deze dames in zich hebben.

De kinderen plukken daar de vruchten van. De juffen kunnen immers door onze workshops een textiel aspect verwerken in hun schoolopdrachten. Hoeveel meer plezier kan je krijgen van je werk als je dit ziet gebeuren? Geweldig toch?!

Over school gesproken, ik kon het niet laten om voor onze dochter een nieuwe schooltas te maken. Dus vlug wat tafelzeil geknipt, gestikt, draagbanden erop en tenslotte nog een hip biaisbandje erop voor de afwerking. Het is niet moeilijk, maar een fleurig tafelzeiltje doet een hoop. De tas kan gaan dienen als voorbeeld voor het lesmateriaal als de cursisten ook een tas gaan maken. Maar dat gaat alleen als mijn dochter haar tas ook wil uitlenen… ze is er zo aan verknocht! Ik vind mijn blije en trotse dochter (3 jaar) die parmachtig naar school loopt met haar tasje wel een heel groot compliment. Als je dan over eer van je werk hebt…

Tot de volgende keer! Groetjes uit een warm en benauwd Aruba, ‘Koosje’

P.s. Er is nog een enkele plekje vrij voor de naaiworkshops (beginners & niveau-2) dus schrijf je nog snel in via facebook: ‘KOOSJE ARUBA’ of e-mail koosje.aruba@gmail.com.