Een klein stukje tussenin, ééntje dat helemaal niets met naaien te maken heeft maar wel alles met Knipmode of ook “hoe Knipmode lezen ernstige gevolgen kan hebben”. Inderdaad, de laatste knip ligt aan de basis van dit avontuurtje…

In het nummer vind je een mooi artikel over kleurenworkshops die je via hen kan volgen, in groepjes, aan een voordelig tarief en door gedreven en erkende consulenten. Deal dacht ik, daar wil ik naartoe. Op de website vind je meer info, dus even surfen, doorklikken, en we zijn er, dacht ik… Cursussen worden gegeven op adressen in heel Nederland. Juist, in heel Nederland. Maar euhm, ik woon in Vlaanderen. Geen enkel adres in Vlaanderen.
Nu is Nederland niet zo heel ver weg, maar om een cursus te volgen vond ik het er toch wat over.

Maar zo’n consulenten moet je toch ook bij ons vinden, nietwaar. Ik surfte een beetje en vond in Gent, in de buurt van mijn werk, een leuk adresje : Inticura bij Evelien De Wit. De workshop was best leuk, met kleurdoeken in basiskleuren en tinten. Zo bepaalt kleur meer dan je denkt: ik ben een koele winter en geel, oranje en aanverwanten zijn niet mijn beste kleuren, blauw daarentegen is een topper.

Nu niet dat ik mij direct een nieuwe garderobe ga aanschaffen maar toch, hier en daar wat accentjes misschien (en met de idee van komende stoffenspektakels in het achterhoofd is het leuk om weten). En dan mijn haar, dat kon ook lichtjes anders. Ooit was het licht bruin nu donker rood. Maar onder dat rood zag het helemaal grijs, echt waar, zo grijs als je je maar kan inbeelden. Nu is dat wel een teken van wijshied, maar vooral ook van ouderdom en op mijn éénendertigste ben ik daar echt nog niet aan toe. Die vroege grijze haren gaven mij wel de vrijheid om te experimenteren met kleuren (mijn haar is onlangs diep paars geweest, een ongelukje, dat wel, maar het zag echt paars), dus waarom nu niet. Samen met Evelien overliepen we boekjes met kapsels en kleurenstalen en volgens haar was blond een optie, asblond dan wel, geen hoogblond.

Ah, waarom ook niet. Eén telefoontje, met de kapster, later wist ik dat het kon, op voorwaarde dat het kort mocht, heel kort. Met de vakantie voor de deur kon ook dat idee mij niet afschrikken. Een weekje later begon Emmy (de vrouw die mijn haren altijd goed krijgt) eraan. Maar liefst vier uur heeft ze nodig gehad, tweemaal ontkleuren, wat resulteerde in wit stro met oranje tippen, dan knippen, dat knaloranje moest er echt wel uit en dan nog een kleurtje over.
Ik was reuzetevreden met het resultaat (het lief kon enkel zeggen dat het wennen was), en zelfs mijn mama, die immer sceptisch is over mijn kappersbezoekjes , was aangenaam verrast. Bijgevoegd vinden jullie een fotootje, dan kunnen jullie zelf vergelijken en oordelen.

Maar zonder dat éne artikel uit Knipmode was ik nooit op dit idee gekomen, dus eigenlijk is dit ook een beetje een bedankje

Groetjes en tot binnenkort, want dan gaan we weer naaien!