Mijn naam is Paula Smit en ik ben 21 jaar. Al van jongs af aan ben ik creatief bezig; mijn opa en oma en daarna mijn moeder hadden een eigen handwerkwinkeltje. Op tienjarige leeftijd stond ik al in de winkel om mijn eigen creaties te verkopen en mijn moeder te helpen. Toen ik na de middelbare school ging studeren, was het wel duidelijk dat ik iets wilde doen waarin ik mijn creativiteit kwijt kon. Deze zomer ben ik afgestudeerd van de opleiding Technische Textielkunde. Helaas was de creativiteit tijdens deze studie minimaal, waardoor ik vanaf oktober start ik met de opleiding coupeuse van Danckearts. Naast het naaien vind ik het leuk om mode tentoonstellingen te bezoeken, de Albert Cuyp af te struinen naar de mooiste stofjes en te haken.
Veel plezier bij het lezen van mijn blogs!

Het is zover; Deze zomer ben ik afgestudeerd aan de opleiding Technische Commerciële Textielkunde. Na een ontzettend leuke afstudeeropdracht over patroontekenen had ik opeens alle tijd van de wereld. Wat nu..? Eerst maar eens vakantie vieren en genieten van het heerlijke gevoel dat ik eindelijk genoeg tijd heb om mijn eigen ideeën en leuke patronen uit de Knipmode in werkelijkheid te brengen!

Sinds een half jaar woon ik in hartje Amsterdam. Geweldige stad waar ik veel inspiratie op kan doen door alleen al op een bankje te gaan zitten en mensen te kijken. Zo ook op de maandagochtend tijdens de Noordermarkt in de Jordaan. Je vindt er van alles; antiek, prullaria, vintage kleding, sample verkoop van King Louie waar ik zomaar tegenaan liep als groot King Louie fan (mijn dag kon niet meer stuk), fournituren en niet te vergeten de prachtige verschillende soorten, kleuren en diktes leer. Klik hier voor meer informatie over de Noordermarkt. Dit keer had ik mijn nicht meegesleept om gezellig over de markt te slenteren en op zoek te gaan naar leer om een baseball tas van te maken. Daar stonden we dan met ons goede humeur en helaas onze paraplu’s. Het regende ontzettend zoals het al te veel heeft gedaan deze zomer. Maar we hadden er zin in!

Na het inslaan van gezochte knopen en ritsen waren onze voeten kleddernat en zijn we heerlijke appeltaart gaan eten bij de Blaffende Vis; een cafeetje waar ze elke maandagochtend verse appeltaart bakken. We konden even opwarmen, onze tactiek bespreken voor de kraampjes waar we sowieso nog langs wilden en daarna weer verder over de markt op zoek naar het leer. Bij de leerkraam aangekomen was er zoveel te zien dat we overal even aan moesten voelen. Dat heb ik sowieso bij alle stofjes; even aaien! Helaas niks gevonden, maar wel een prachtig reststukje koeienhuid meegekregen van de marktkoopman. (Waarschijnlijk omdat we zijn leren huiden zo mooi vonden en aan één stuk door complimenten aan het maken waren). Super leuk om een tas te decoreren of een mobielhoesje van te maken, maar laat het restje nou net te klein zijn voor beide (zie foto). Als iemand ideeën heeft hoor ik het graag!!

Het begon steeds harder te regenen, waardoor we besloten om in de stad te gaan lunchen. Helaas geen leer kunnen vinden voor de tas, wel drie King Louie jurkjes en heel wat fournituren rijker dropen we af naar de Dam. Toevallig kreeg ik net die middag een smsje van een vriendin; ze had een bruin leren bank staan die rijp was voor de sloop, of ik nog iets met het leer kon?! Kwam dat even goed uit! Het vervolg over de bank, het leer en de ontwikkeling van de tas komt in mijn volgende blog

Liefs, Paula