Zoals ik in mijn vorige blog al heb geschreven vind ik het leuk om te handwerken. Mijn schoonzussen zijn regelmatig de aanleiding voor nieuwe ideeën en projecten. Zo is mijn nieuwste project het haken van kleine beestjes. Ik doe dit vooral omdat het zo leuk is en het is behoorlijk snel klaar. In één avond kan je al een beestje klaar hebben, zogezegd.

Het haken van deze beestjes staat ook wel beter bekend als Amigurumi. Deze term komt uit het Japans en betekend vrij vertaald “kleine rondgehaakte knuffels”.  Het grote verschil met het haken zoals ik van vroeger nog weet, is dat je altijd bij een nieuwe toer een extra losse moest haken. Het Japans haken heeft dat niet, je haakt eigenlijk aan één stuk door. Dat betekend wel dat je goed moet tellen en een draadje moet gebruiken als een soort van herinnering voor het begin. En tja…soms gaat het dan toch nog wel eens fout, maar daar verzinnen we dan wel wat op.

In ieder geval ben ik op dit moment helemaal weg van het haken en vooral die kleine poppetjes. Ik speur het internet af voor leuke patronen. Ik hoop in de toekomst de handigheid te hebben om zelf eens een poppetje te verzinnen, maar het valt nog niet mee hoor! Gelukkig heb ik tot nu toe nog voldoende patroontjes en ideetjes om uit te werken. De meeste patronen zijn namelijk in het engels en dat is dan toch even goed nadenken wat er precies bedoeld wordt. Tot op heden is het in ieder geval aardig gelukt.

Ik ben begonnen met het haken van dit studie uiltje.

Ik vond het zo’n leuk poppetje. Maar tijdens het volgen van de omschrijving kwam ik er achter dat het wel heel veel onderdeeltjes waren. Ik ben er zelfs één vergeten te maken.

Tijdens het in elkaar zetten ontdekte ik dat de bovenkant van het mutsje dubbel moest zijn, maar ik heb het maar zo gelaten, want het ziet er best wel goed uit.

Ik heb van dit uiltje uiteindelijk een tassenhanger gemaakt. Door een aantal lossen te haken, een haak te bevestigen en terug te haken in de lossen kreeg ik een mooi ophangkoortje. Daarna heb ik een paar stukjes lint aan een klem voor lintjes gedaan. Die klemmetjes kan je zo bij de Xenos kopen of in een hobbyzaak waar ze ook spullen voor sieraden verkopen. Lintjes etc. had ik nog, net zoals de stukjes ketting en anders gewoon een oude, plastic ketting aan stukjes knippen (die waren ca. 20 jaar geleden in de mode, misschien kunt u zich dat nog herinneren). Ik heb alles aan een veerslotje bevestigd, zodat je de lintjes ook van de tashanger af kan halen.

En klaar is de tashanger. Ik denk dat dit een heel leuk cadeautje is voor iemand die zijn of haar diploma net heeft gehaald.

De volgende keer zal ik wat meer resultaten laten zien. Ik heb er nog niet zo heel veel, want ik ben nog maar net begonnen met het maken van deze poppetjes.