Toen ik een jaar of 15 was, kochten mijn vriendin en ik ieder een lap stof om er samen met de moeder van mijn vriendin een broek van te maken.Als snel werd duidelijk dat mijn vriendin en ik er een totaal andere werkwijze op na hielden. Ik raffelde af, zij was bijzonder pietluttig. Op een bepaalt moment waren we zover dat we de broek in elkaar mochten rijgen. Mijn vriendin hield de broek omhoog; het was een rok! Ze had de naden verkeerd aan elkaar geregen. Met enige frustratie begon ze overnieuw maar ook de tweede poging mislukte, weer hield ze een rok omhoog. Haar werk vloog een hoek in.

We zijn nu 35 jaar verder en ik ben op naailes gegaan om te leren zorgvuldig te werken. Mijn vriendin naait zelden meer, zij maakt nu prachtige, perfecte kaarten. Laatst zag ik een rok in de winkel hangen en het model kwam me bekend voor. Ik dacht met een grijns: eitje, die maak ik na. Wat mijn vriendin kan, kan ik ook!
 
Aline de Bruijn
Sliedrecht